"FAMILIAK ETA ESKOLA BATERATZEKO BLOG-A"

Eguerdi on,
oraintxe, artikulu bat pasa didate eta niri interesgarria iruditu zaidan aldetik, hemen ipintzea bururatu zait. Mallorca-ko eskola batean irakasle batek hartu duen erabaki baten berri ematen dute. Hots, irakasle honek, blog bat sortu du bere ikasleeak motibatzeko ez ezik, gurasoek beraien seme-alabek egiten dutenaren berri izan dezaten. Egia da, eskola askotan, ikasleak egiten dituzten proiektuen berri ematen dela oharren bidez, baina, gaur egun teknologiek daukaten garrantziarekin oso ideia ona iruditzen zait blog bat sortzearena. Gainera, blog honen bidez, gurasoek oharren bidez jasotzen duten baino informazio askoz gehiago lortuko dute, eta ikasleak motibatuagoak egonogo dira. Motibagarritasun hau bi aldeetatik etorriko da; alde batetik, teknologia berriekin aritzea gustuko dutelako, eta bestetik, gurasoen inplikazioa ikusiko dutelako bai irakaslearekin eta baita beraiek egiten dutenarekin ere.
Proposamen honen berri eta ezaugarri guztiak artikulu honetan dituzue.
Interesgarria irudituko zaizuelakoan,
agur bat.

ELKARRIZKETEN KONTZEPTU-MAPA

EBALUAZIOA (KONSTRUKTIBISMOAREN IKUSPEGITIK)

Guri, konstruktibisoaren ikuspegitik ebaluazioa aztertzea egokitu zaigu. Horretarako, txostenaz gain, poster bat egin dugu, eta hemen uzten dizuegu zuek ikus dezazuten.

3-4 urte, Ttantto

     Ttantto, Jakintza bezala, hainbat zentroek erabiltzen duten Urtxintxako programa da. Unitate bakoitzean, jarduera bakoitzeko zer, zertarako eta nola landu azaltzen du, irakasleari bere erabakiak hartzeko, bere egoerari egokitutako jarduera aukera eta egokitzapenak egiteko nahiko informazio eskainiz. Horrela, irakaslea materialaren menpe egon ordez, bere helburu pedagogikoei egoki erantzuteko tresna bezala erabiltzeko aukera izango du.

     Web-orri honetan, 3-4 urte bitartekoentzat aproposa den proiektua ageri zaigu, Ttantto alegia. Hala ere, badaude beste adin batzuetarako aproposak direnak ere: Txirritx 4-5 urte bitarteko haurrentzat, eta Xango 5-6 urte dituztenentzako.

     Proiektu honetako unitate didaktikoen antolaketaren ardatza, interesgune ezberdinen garapen tematikoa izango da, eta honen arabera ipuin bat hautatuz, moldatuz edo sortuz hasiko da. Gainera, Urtxintxa proiektuak gurasoekin harremana kontuan hartzen duela nabari da, hiruhilabeteko bakoitzari hasiera eman aurretik gelan landuko diren edukien berri emateko baitago pentsatuta.

     Eranskin moduan, CD bat eskuratu dezakegu honi loturik. Hau, euskara hutsean dago eta interaktibo honen jardueren ezaugarrietako bat izaera ludikoa da, ardatza gisa haurrari jolasak eragiten dion motibazioa baitu.

     Azkenik, Ttantto gida deskargatzeko aukera dugu webgunearen azpiko aldean, non proiektuko edukiak zeintzuk diren, eta ezaugarriak eta helburu didaktikoak nolakoak diren azaltzen zaigu besteak beste. Unitateko bilakaera eta abestiak ere aurkitu ditzakegu honetan.

Ikasteko baliabidea: Internet

Oraingoan, internet Haur Hezkuntzako umeekin erabiltzeko baliabide egokia eta baliagarria izan daitekeela erakusteko, web-orri hau gomendatu nahi nuke:

 

Sartzerakoan, orrialde honek hainbat hizkuntzatan erabiltzeko aukera ematen digu, euskara barne. Hortaz aparte, zenbait ihardueretan aritu ahal gara: jokoak, euskulanak, ipuinak irakurtzea, ahozko eta idatzizko ulermena, zenbakiak idazten ikasi, letrak ikasi, fitxak hezigarriak egin, eta abar. Adinaren arabera sailkatuta daude, HH eta LH-ako umeentzako baliabideak dira, Haur Hezkuntzan lantzen diren gaitasunak garatzeko baliagarria izan daitekeenak.

Izan ere, Jokoetan klikatzerakoan hainbat gaitasun agertzen zaizkigu: Musika, Oroimena, Hizkuntza, Matematikak, Abileziak, Kreatibitatea eta Behaketa. Komenigarria da haurrek gaitasun hauek txikietatik indartzea, eta zer hobeto baino jolasen bidez. Gainera, gure inguruan gero eta garrantzitsuago eta ohikoago diren teknologia berriak erabiltzen ikasi behar dute, modu egoki batean.

HAURRA ETA JOLASA

 Web orrialde honetan hainbat artikulu interesgarri aurki ditzakegu, baina nik artikulu bakar bati egingo diot erreferentzia, haurra eta jolasa artikulua hain zuzen ere. Irene Txurrukak dioen bezala, denok dakigu jolasak oso garrantzitsuak direla, baina ez dakigu zergatik eta zenbateraino, horregatik aukeratu dut artikulu hau, jolasen ezaugarriaz aritzen delako. Jolas askeari berebiziko garrantzia ematen dio, hura baita umean esperimentatzeko tresnarik onenetarikoa. Esperimentatzean haurrak ikaste dute, ikusmenaz, ukimenaz, entzumenaz, dastamenaz baliatuz ikasten dute, eta euren irudimena garatzen dute. Irudimenarekin batera esan nahi nuke, haurrak hizkuntza, kultura, portaerak, ondo edo gaizki dagoenari buruzko ideiak islatzen dituztela, beraz, jolas sinbolikoen bidez haurrak oinarrizko balore batzuk lantzen dituzte. Egia da, jolas sinbolikoetan gure esku sartzea ez dela hain handia beste jolas motekin alderatuta, baina kontuan hartu behar dugu, umeek jolas hauetan errealitatearen, hobeto esanda, haien errealitatearen isla direla, hau da, zera ikusi hura ikasi, hortaz gure esku sartzea ez legoke jolasean bertan, baizik eta eguneroko bizitzan, hizkuntza, kultura eta balore batzuk transmititu nahi badiegu eta haiek erabiltzea gure egunerokoan sartu beharko genuke, haurren garapenean eragina izan dezan.

HAUSNARKETARAKO IPUINTXO BAT

Oraingoan hausnarketa sakon bat egiteko balio egin digun ipuin bat aurkeztu nahi dizuegu:


MATEO, EL NIÑO PEQUEÑO.


Había una vez un niño que comenzó a ir a la escuela. Una mañana la maestra dijo: “Hoy vamos a hacer un dibujo”. “¡Qué bien!”, pensó el pequeño. Le gustaba mucho dibujar de todo: vacas, tigres, leones, barcos. Sacó su caja de lápices y empezó a dibujar, pero la maestra le interrumpió: “¡Esperen! Todavía no he dicho lo que vamos a dibujar. Hoy vamos a dibujar flores”. “¡Qué bien!”, pensó el niño. Le gustaba hacer flores, y comenzó a hacer algunas muy bellas con sus lápices violetas, naranjas y azules.


Pero la maestra intervino de nuevo: “¡Esperen un momento! Yo les enseñaré cómo se dibujan las flores”. Y tomando una tiza, pintó una flor roja con tallo verde. “Ahora”, añadió la maestra, “pueden comenzar”. El niño miró la flor de la pizarra y la comparó con las que él había pintado. Le gustaban más las suyas, pero guardó silencio. Volteó la hoja y dibujó una flor roja con un tallo verde.


Otro día la maestra dijo: “¡Hoy vamos a modelar con plastilina!”. “¡Qué bien!”, pensó el pequeño. Le gustaba la plastilina y podía hacer muchas cosas con ella: víboras hombres de nieve, ratones, carros, camiones. Empezó a estirar y amasar su bola de plastilina, pero al momento, la maestra interrumpió: “¡Esperen, aún no es tiempo de comenzar! Vamos a hacer un plato”. “¡Qué bien!”, pensó el pequeño. Le gustaba modelar platos y empezó a hacerlos de todas formas y tamaños. Entonces la maestra le detuvo de nuevo: “¡Esperen, yo les enseñaré cómo!”. Y les mostró cómo hacer un plato hondo. El pequeño miró el plato que había hecho la maestra, y luego los que él había modelado. Le gustaban más los suyos pero no dijo nada. Sólo moldeó otra vez la plastilina e hizo un plato hondo, como la maestra había indicado.


Muy pronto el pequeño aprendió a esperar a que le dijeran qué y cómo debía trabajar, y a hacer cosas iguales a las de la maestra. No volvió a hacer nada por sí solo.


Pasó el tiempo, y el niño y su familia se mudaron a otra ciudad, donde el pequeño tuvo que ir a otra escuela. El primer día de clase, la maestra dijo: “Hoy vamos a hacer un dibujo”. “¡Qué bien!”, pensó el pequeño, y esperó a que la maestra le dijera lo que había que hacer, pero ella no dijo nada. Sólo caminaba por el aula, mirando lo que hacían los niños. Cuando llegó a su lado le preguntó: “¿No quieres hacer un dibujo?”. “Sí”, contestó el pequeño, “pero ¿qué hay que hacer?”. “Puedes hacer lo que tú quieras”, dijo la maestra. “¿Con cualquier color?”, preguntó él. “¡Con cualquier color!”, le respondió la maestra. “Si todos hicieran el mismo dibujo y usaran los mismo colores, “¡cómo sabría yo lo que hizo cada cuál!”, añadió. El niño no contestó nada, y bajando la cabeza dibujó una flor roja con un tallo verde.


Helen Bucklelin.



Ipuin hau irakurri ondoren, inkontzienteki, bi kontuekin lotu dut: alde batetik, badirela egun batzuk klasean ikusi genuen Sir Ken Robinsonen bideoarekin, gehiago zehaztuz, berak esandako eta grabatuta gelditu zitzaidan "la educación mata la creatividad" esaldiarekin; eta bestetik, Didaktika Orokorra ikasgaian orain lantzen ari garen gaitasunen kontuarekin.

Ipuina irakurri eta aipatutako bideoa ikustearekin, uste dut argi gelditzen dela azpimarratutako esaldiarekin esan nahi dudana, beraz, gaitasunetan zentratuko naiz oraingoan. Irakasle izateko prestatzen ari garenoi, askotan irakasten digute ze gaitasun mota irakatsi ahal zaizkien haurrei, zenbat urterekin, ze modutan, zenbat denboraren (egunak, hilabeteak, trimestreak...) buruan eta abar, baina askotan ahazten zaigu kontuan hartu behar dugula umeek zenbait gaitasun gara dezaten, nolabaiteko askatasuna behar dutela.

Laburbilduz, eta ipuinak argi uzten duen moduan, haurrek beraien ahalmen sortzailea garatzeko, zenbaitetan, askatasunarekin lan egitea behar dute. Norbaiti erakusten baldin badiogu nola, noiz... egin behar den zer, umeak, erakutsi diogun hori, "erakutsi diogun momentuan eta moduan egin behar dela"rekin lotuko du, eta beraz, bere kreatibitatea mugatuko dugu; eta ahalmen hau da, haurrei zenbait gaitasun ikasteko eta garatzeko laguntza eskaintzen diena.